fot. Krzysztof Przepióra

Kukurydza jest jednoroczną rośliną, która lubi światło i ciepło. Optymalną temperaturą do rozpoczęcia kiełkowania jest temperatura powyżej 10 stopni Celsjusza. W kolejnych etapach rozwoju kukurydza potrzebuje temperatury powyżej 16 stopni Celsjusza, a największy jej przyrost następuje w ok. 22 stopniach Celsjusza. Należy do rodziny wiechlinowatych. W zależności od odmiany osiąga wysokość od 0,5 do 2,5 m, choć w klimacie tropikalnym potrafi osiągnąć ponad 5 m. Jest rośliną jednopienną i wiatropylną.

W Polsce najczęstszym przedplonem kukurydzy są inne zboża, choć może być uprawiana także po sobie. Jednakże w przypadku uprawy w monokulturze należy uważać na występujące choroby i szkodniki, które mogą pozostać po poprzednim zbiorze i zagrażać następnej plantacji.

W Polsce panują odpowiednie warunki do uprawy kukurydzy, dlatego też występuje praktycznie we wszystkich województwach. W roku 2017 (dane z GUS) największą powierzchnię uprawy kukurydzy hodowanej na ziarno odnotowano w województwie wielkopolskim, dolnośląskim i kujawsko-pomorskim, natomiast na kiszonkę w województwach wielkopolskim, podlaskim i mazowieckim.

W zależności od regionu siew kukurydzy wykonuje się na przełomie kwietnia i maja. Największe opady przypadające w naszym kraju na lipiec stwarzają optymalne warunki wodne dla jej rozwoju, z kolei umiarkowanie ciepła i słoneczna pogoda w sierpniu i we wrześniu pomaga w dojrzewaniu ziarna.

Kukurydza jest średnio wymagająca pod względem jakości gleby. Najlepszym stanowiskiem dla jej uprawy byłyby gleby kompleksu pszennego bardzo dobrego i dobrego. Jednakże w praktyce rzadko się to zdarza, ponieważ stanowiska te przeznaczane są na uprawę rzepaku ozimego, buraków cukrowych czy wymagających zbóż – pszenicy lub jęczmienia. Dlatego też najlepszym wyborem dla kukurydzy jest gleba z dobrze wykształconym poziomem próchnicznym, która równocześnie jest przewiewna, dzięki czemu stanowisko w czasie siewu i wschodów szybciej się nagrzewa. Niewskazanym jest uprawa kukurydzy na glebach zbyt zbitych i nadmiernie podmokłych. Na glebach lżejszych zalecana głębokość siewu to 5-6 cm, natomiast dla gleb cięższych 3-4 cm.

Siew kukurydzy należy wykonać jak najwcześniej. Trzeba jednak pamiętać, iż optymalna temperatura gleby dla siewu kukurydzy to 8 stopni Celsjusza, niższa może opóźnić wschody.

Wczesny siew kukurydzy jest korzystny, ponieważ roślina może wykorzystać wilgoć zmagazynowaną w glebie podczas zimy. Ponadto wczesny siew kukurydzy to także przyspieszone kwitnienie i wiechowanie kukurydzy, które przekładają się na wcześniejsze zbiory. Ziarno trafia wcześniej na rynek, co zazwyczaj podwyższa cenę zbytu. Jest również szansa na siew poplonu.

Nie bez znaczenia jest również dobór odmian. W pierwszej kolejności wysiewamy odmiany wczesne (odmiany do liczby FAO 210), które charakteryzuje niedługi czas wegetacji. Ponadto potrzebują mniej ciepła oraz krótszego czasu do osiągnięcia dojrzałości fizjologicznej, choć niestety często są bardziej podatne na fuzariozy czy wyleganie.

Do zalecanych zabiegów agrotechnicznych przeprowadzanych przed siewem kukurydzy należy zaliczyć podorywkę, bronowanie, a także orkę zimową i wiosenną. Ta ostatnia jest szczególnie ważna, ponieważ pomaga w zatrzymaniu wilgoci w glebie.

Dodatkowym czynnikiem decydującym o wysokości plonu jest wielkość obsady. W przypadku uprawy kukurydzy na glebach cięższych, dobrze nawodnionych, a także zasobnych w składniki pokarmowe najwyższe plony uzyskuje się przy wyższej obsadzie roślin. Natomiast na glebach słabszych, a także tych mniej zasobnych w składniki pokarmowe, wyższe plony uzyskuje się po zastosowaniu niższej obsady. Warto także pamiętać, że jedne odmiany lepiej tolerują wyższe zagęszczenie roślin, inne mniejsze.

Uzyskanie odpowiednich plonów możliwe jest także dzięki właściwemu nawożeniu. Zaleca się dostarczenie 150-200 kg N/ha, 80-120 kg P2O5/ha i 140-180 kg K2O/ha w zależności od zasobności gleby i zakładanego plonu. W nawożeniu ważne jest także uwzględnienie zapotrzebowania na wapń, magnez czy siarka, a także mikroelementy np. cynk, bor, żelazo. Każdy z dostarczanych składników pokarmowych spełnia w roślinie określone funkcje, przez co nie może być zastąpiony przez inny. Dlatego też uwzględnienie wszystkich pierwiastków w nawożeniu pomaga w osiągnięciu wyższych zbiorów.

Ochrona kukurydzy przed szkodnikami polega głównie na przestrzeganiu odpowiedniej agrotechniki, zaprawianiu ziarna przed siewem czy zaniechaniu uprawy kukurydzy po sobie. Warto także pamiętać, iż w sytuacji pojawienia się chwastów czy szkodników warto zmienić substancję aktywną w herbicydzie czy fungicydzie, która była stosowana rok wcześniej, aby zwiększyć skuteczność stosowanego środka.

Moja Rola

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wprowadź swój komentarz!
Podaj swoją nazwę użytkownika