pszenica ozima
fot. Krzysztof Przepióra

Śledząc przebieg pogody przez ostatnich kilka lat, można podejrzewać wystąpienie zakłóceń w prawidłowym rozwoju zbóż. Długa, stosunkowo ciepła jesień czy łagodna zima sprzyja rozwojowi wielu gatunków grzybów patogenicznych.

Zbożami, które są jesienią najbardziej narażone na porażenie przez grzyby jest jęczmień i pszenica. Mączniak prawdziwy, zgorzel siewek czy septorioza paskowana liści to najczęściej spotykane choroby grzybowe pszenicy ozimej w okresie jesiennym.

Mączniak prawdziwy – najbardziej charakterystycznym objawem pojawienia się patogenu z rodzaju Blumeria graminis jest watowata, początkowo biała, później ciemniejąca grzybnia występująca na powierzchni liści. Pierwsze objawy na zbożach ozimych można zaobserwować już jesienią. Zbyt gęsty i wczesny siew, uprawa podatnych odmian czy nadmierne nawożenie azotem sprzyjają wzmożonemu występowaniu.

Zgorzel siewek (fuzarioza) – Grzyby z rodzaju Fusarium, Pythium czy Rhizoctonia są sprawcami tej choroby. Możemy wyróżnić dwa rodzaje zgorzeli siewek: przedwschodowa oraz powschodowa. Pierwsza powoduje, iż kiełki ulegają porażeniu i w ogóle nie wschodzą, przez co dochodzi do pojawiania się pustych obszarów na polu. Natomiast zgorzel powschodowa charakteryzuje się brunatną zgnilizną oraz przewężeniem w miejscu zetknięcia się łodygi z podłożem.

Septorioza paskowana liści pszenicy – powodowana jest przez grzyby Mycosphaerella graminicola. Prowadzi do przedwczesnego zasychania, a dalej zamierania liści. Pierwsze jej objawy – wydłużone, bądź okrągłe plamy – można zaobserwować na siewkach już w okresie jesiennym. Rozprzestrzenianiu choroby sprzyja deszczowa pogoda czy pozostawienie zainfekowanych resztek pożniwnych na stanowisku.

Moja Rola