fot. Moja Rola

Rzepak ozimy jest rośliną, której uprawa nie należy do najłatwiejszych. W celu uzyskania wysokich plonów, konieczny jest odpowiedni poziom agrotechniki oraz umiejętność szybkiego reagowania i poczucia czasu.

Zarówno zbyt wczesny, jak i zbyt późny siew może przyczyniać się do znacznego obniżenia plonowania, dlatego istotne jest przestrzeganie optymalnych terminów siewu, które na terenie Polski są bardzo zróżnicowane.

W województwie podlaskim, rzepak powinien zostać zasiany pomiędzy 5-10 sierpnia. Generalnie im bardziej na zachód, tym terminy mogą być późniejsze. Przyjmuje się, że na Lubelszczyźnie, Mazowszu, Warmii i Mazurach oraz Kujawach, optymalny termin to 10-15 sierpnia. W Polsce centralnej i północnej, Podkarpaciu oraz w województwie świętokrzyskim, rzepak najlepiej siać pomiędzy 15-20 sierpnia. W pozostałych częściach kraju może to być 20-25 sierpnia.

W Polsce coraz większym zainteresowaniem cieszy się punktowy siew rzepaku. Metoda ta niesie ze sobą wiele korzyści, które mają przede wszystkim podłoże ekonomiczne.

Punktowy siew rzepaku pozwala przede wszystkim wysiać nasiona na stałej, pożądanej głębokości, dzięki czemu wschody siewek są bardziej równomierne. Ponadto siewniki punktowe wyposażone są w sekcjach wysiewających w rolki dociskowe, dzięki którym przemieszczanie się nasion w rzędzie jest ograniczone i znajdują się one w równych odległościach od siebie.

Punktowy siew pozytywnie wpływa na zdolność wschodów wysianych nasion. Szacuje się, że przy tego typu siewie kształtuje się ona na poziomie 85-90%, podczas gdy w przypadku tradycyjnych upraw waha się ona w przedziale 60-80%

Punktowy siew rzepaku sprawia, że rośliny znajdują się w rzędach, które oddalone są od siebie w odległości 10-45 centymetrów. W praktyce zaleca się, aby rozstawa była możliwie jak największa, ponieważ rośliny mają wówczas więcej miejsca na rozkrzewienie się, a lepsze krzewienie to więcej łuszczyn, a co za tym idzie również więcej nasion.

W przypadku punktowego siewu rzepaku przy szerokiej rozstawie, obsada roślin na m2 jest mniejsza, ale większe możliwości w zakresie krzewienia, pozwalają zrekompensować obniżoną obsadę.

W siewie punktowym rzepaku, rośliny nie konkurują ze sobą, dlatego podczas ciepłej i wilgotnej jesieni jego skłonność do wybujałości i obniżenia mrozoodporności jest mniejsza.

Punktowy siew rzepaku pozwala zatem osiągnąć porównywalne efekty przy mniejszym wykorzystaniu materiału siewnego. Mniejsza obsada roślin pozwala także zwiększyć odporność na wyleganie, a większa przewiewność łanu sprawia, że natężenie chorób grzybowych w plantacji jest mniejsze.

Siew rzepaku metodą punktową przebiega wolniej i występuje konieczność otoczkowania nasion. Do tego dochodzą także koszty związane z zakupem siewnika lub modernizacją posiadanego sprzętu.

Źródło: Moja Rola

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wprowadź swój komentarz!
Podaj swoją nazwę użytkownika